Vroeger was alles beter. Er was meer saamhorigheid. Meer burenhulp. De kerken zaten vol. Er was meer fatsoen en het niveau van het onderwijs was beter. De natuur was nog niet aangetast en bij een dorpsgebeuren was iedereen betrokken. De kinderen speelden nog echt en de feesten waren gezellig.
Vroeger was alles beter. Althans in de herinnering van hen die angst hebben voor het leven zoals het is, of die over een selectief geheugen beschikken.
Vroeger was er meer saamhorigheid. In plaats van ieder voor zich kijken naar de roddels van SBS Shownieuws gingen we samen op straat roddelen over de buurvrouw die binnen bleeft. Er was meer burenhulp omdat we goed begrepen dat we wederzijds afhankelijk waren. De kerken zaten vol omdat je dom was gehouden en met de hel werd gedreigd als je niet ging. Er was meer uiterlijk fatsoen achter een masker van netheid en tegelijkertijd werd er meer gevloekt in het openbare leven dan nu. De natuur was ogenschijnlijk niet aangetast maar de leerlooierijen en de boeren loosden hun afval gewoon in de sloot. Ik herinner me nog het blauwe water dat achter de Vet en Verster onder de hippelpad door in de 'Lai' stroomde. Iedereen, of toch bijna iedereen keek naar het wielrennen, omdat er verder weinig of niets gebeurde.
Het onderwijs was geweldig. In de opleidingsklas waarin ik zat zaten nog steeds kinderen die nauwelijks konden rekenen of lezen. En dat was dan nog de beste helft van mijn jaar in Gilze. We speelden nog echt en bij echt speelgoed gebruikten we onze fantasie. Dat wil zeggen: een paar kinderen hadden de fantasie en de rest volgde. De feesten waren gezellig voor wie van feesten hield.
Vroeger bestaat niet meer en morgen nog niet. We leven vandaag met de mogelijkheden en onmogelijkheden van vandaag. En we doen ons best in de gegeven omstandigheden.
De jeugd van tegenwoordig is niet beter of slechter dan de jeugd van vroeger. Er zijn een paar taboes verdwenen en een paar anderen ervoor in de plaats gekomen.
Er waren vroeger mensen (ook hooggeplaatsten) die niet tot tien konden tellen. Die zijn er nog steeds. Een subtiel verschil is wel dat de vroeger plaatselijke roddel of tamtam inmiddels door de beschikbare media tot een mondiale roddel is geworden.
Als er vroeger een opstootje was dan vormden we een kring om de vechtenden. Het was vermaak en niemand greep in. Dat is nu niet wezenlijk anders.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)

0 reacties:
Een reactie plaatsen