Ik heb in mijn leven nooit moeite gehad met waargemaakte autoriteit, wel veel moeite gehad met aangematigde autoriteit. Waargemaakte autoriteit is de gids zie zegt 'ik zal je de weg naar Hamelen wijzen', en die mij telkens opnieuw zonder omhalen en omwegen naar Hamelen brengt. Deze mens benoem ik dan persoonlijk tot autoriteit in het 'brengen naar Hamelen'. Of diezelfde mens ook in staat is om een ei te bakken weet ik niet.
Ik krijg soms te horen dat ik 'geen enkele autoriteit erken', of ook wel 'is er eigenlijk wel iemand tegen wie je opkijkt'.
Je zult mij nooit horen zeggen 'dat is een geweldig of prachtig mens'. Ik gebruik weinig superlatieven. 'Dat heb je goed gedaan' uit mijn mond mag de ontvanger als een groot compliment beschouwen. Groter dan de uitdrukkingen die anderen bezigen zoals 'jij bent geniaal' of 'je bent fantastisch'.
Nu ben ik zelf ook fantastisch maar enkel in die zin dat ik graag mag fantaseren.
In de kerk was het belangrijk dat je kon aanwijzen waar iets precies stond in de bijbel. Onder antroposofen (niet allen) is het belangrijk dat je kunt aanwijzen waar Steiner 'dat' gezegd heeft.
Ik vraag mij dan af 'is wat de mens tegenover mij zegt niet belangrijker dan wat een door ons benoemde autoriteit te melden heeft'.
Gisteren in Trouw een mooi artikel over de brieven van Paulus. Wat mij het meeste bijblijft van het artikel is de nuchtere constatering dat de brieven van Paulus in de tijd voorafgaan aan de 4 evangelieën. Ik ben het niet in alle opzichten met Paulus eens. Hoeft ook niet. Enkele van de ethische concepten van Paulus zijn ook mijn concepten.
Wat mij van Rudolf Steiner het meest bij zal blijven is een tekst in het laatste hoofdstuk van de 'Filosofie van de Vrijheid'. Het gaat daar over het vrouwenvraagstuk (1892!). Steiner 'het is niet aan anderen om te bepalen wat een vrouw wel of niet kan of zou mogen doen, maar geheel aan de vrouw zelf in vrijheid te bepalen'.
Als Steiner het in latere werken en voordrachten heeft over een hoger ik en over toekomstige ontwikkelingen, over geestelijke wezens en over karma, ja dan vergeet hij in mijn ogen wat hij als 32-jarige nog wel helder voor ogen had.
Ik acht Steiner als antroposoof dan ook heel wat minder dan als ethisch filosoof. Ook zijn boek over de filosofen wat hij als antroposoof schrijft is niet de weg naar Hamelen wijzen maar een poging om de weg naar Lutjebroek te beschrijven als de weg naar Hamelen.
Elk mens zal in zijn leven ervaringen hebben met pogingen van anderen om jou een autoriteit aan te praten. Ik zeg 'laat het niet gebeuren'. Er zijn geen autoriteiten anders dan de gebleken autoriteiten. En dan nog. Wie de weg naar Hamelen kan wijzen kan daarom nog geen ei bakken.
0 reacties:
Een reactie plaatsen