Vandaag in Trouw een artikel over de grenzen van de medische technologie. De Schrijver heeft het over de mensen die medische technologie afwijzen en kritiek hebben met schone handen. Genetische manipulatie, bij een embryo al kunnen vaststellen dat er sprake zal zijn van zeer zware handicaps etc. En daarnaast natuurlijk de orgaantransplanties, de pacemaker etc.
In het artikel wordt betoogd dat mens en techniek al vanaf het begin met elkaar zijn verbonden. Ook zij die tegen genetische manipulatie of andere ingrepen zijn, gebruiken zelf technologie. Velen van het zijn zelf ingeënt. Het gaat hier dus meestal niet om afwijzen van techniek op zich, maar op verschil van opvatting over de grenzen van technologisch ingrijpen in de mens.
De auteur van het artikel in Trouw onderschrijft het besef van grenzen maar wil anderzijds volledige vrijheid in het 'doordenken' van bepaalde wegen. Dit is filosofisch evident. maar blijkbaar niet voor iedereen. Om een grens te kunnen bepalen moet je over die grens heen een oordeel kunnen vormen. Om dat oordeel te kunnen vormen moet je waarnemingen hebben, dus de resultaten van gecontroleerde experimenten.
Mijn stelling is dat iedereen die overal nee op zegt maar moet afzien van kritiek op zij die wel hun handen vuil willen maken.
Dat geldt niet alleen op het gebied van medische technologie maar op elk gebied van het leven.
Pas op hè manneke! Ik ben geen voorstander van het kan, dus mag of moet het. Maar wel: onderzoek alle opties en behoudt na een weloverwogen afweging het bruikbare.
Een gelovig of spiritueel mens zal nog andere aspecten bij de oordeelsvorming willen betrekken. Ik ben zelf zowel katholiek als antroposoof (en nog heel veel meer, maar dat doet er nu even niet toe). Tegelijkertijd ben ik groot voorstander van de EN-EN benadering. Bekijk het van alle kanten en wees vooral pragmatisch.
Stel je gelooft in reïncarnatie en dat een Ik-wezen leeft in de nog jonge embryo. Nu heeft de specialist ontdekt dat het ongeboren kind zeer ernstige afwijkingen heeft. Zodanig dat een menswaardig (wie bepaalt dat) leven uitgesloten is. De vraag is dan houdt je schone handen en laat je het kind geboren worden waarna het na enkele dagen of weken van hartverscheurend lijden zal overlijden. Of maak je vuile handen en besluit je om dit ongeboren leven vroegtijdig te laten beëindigen?
Wie vanuit zijn geloof of andere overtuiging direct zegt dat je niet mag ingrijpen, is in mijn ogen hard op weg om hele vuile handen te krijgen. Namelijk de vuile handen van iemand die met opzet een ander na ondraaglijk lijden een zekere snelle dood injaagt.
De exclusieve OF-OF houding leidt altijd tot pijn, verdriet, lijden, scheiden en oorlog. De EN-EN houding is geen garantie voor succes maar geeft in elk geval de harmonie en het samenleven een kans.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)

0 reacties:
Een reactie plaatsen